ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ BLOG ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

...

Ένα υπέροχο ποίημα διάβασα σήμερα.Το έγραψε μια φίλη και συνεργάτης μου,η Αλίκη.Είμαι μακριά της τώρα, στην Ουκρανία, και σίγουρα, εαν δεν υπήρχε η Αλίκη με την Τέρρυ,το Δημήτρη, τον Τίμο,την Εύη, τον Κώστα και τη Λένα, δηλαδή η ομάδα του "People & Puppets' Svit"  (www.irinaboikotheatre.blogspot.gr),  δεν θα μπορούσα να κάνω αυτό το ταξίδι.
Το θέατρο είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Καθημερινά όλα τα μέλη της ομάδας μας επικοινωνούμε, συνεργαζόμαστε, ανταλλάσσουμε ενέργειες: συν-υπάρχουμε και, κατά τη γνώμη μου, είναι ο μόνος τρόπος για να λειτουργήσει μια ομάδα, ο μόνος τρόπος, που εγώ μπορώ να λειτουργήσω με μια ομάδα. Μόνο δενόμενη με τους ανθρώπους, μόνο αν ξέρω πως μας ενώνουν κοινές επιθυμίες και κοινοί στόχοι. Με τα παιδιά είμαστε μαζί σχεδόν τρία χρόνια και θεωρώ πως όσο προχωράμε τόσο καλύτερα συνεργαζόμαστε.

Σίγουρα, υπάρχουν οι καλές μέρες και οι μέρες που θα ήθελα να πάνε καλύτερα τα πράγματα :)
Χρειαζόμαστε και αυτές, όμως.
Εγώ τις χρειάζομαι.
Για να νιώθω πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Για να νιώθω, πόσο εύθραυστες είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, πόσο εύθραυστες οι ψυχές των ανθρώπων, πόσο εύθραυστη όλη η ζωή μας...
 Για να νιώθουμε όλοι μαζί, πόσο έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον
:)
Ευτυχώς, κάτι τέτοιες στιγμές είναι λίγες :) και εννοώ τις στιγμές που κάτι πάει στραβά :)
Θέλω να πιστεύω, πως αυτό που έγραψα τώρα δεν ακούγεται πολύ μελοδραματικό :)
Αν είναι έτσι, όλη την ευθύνη την έχει η Αλίκη, αυτή μου προκάλεσε όλες αυτές τις σκέψεις με το ποίημά της :)



Προσευχή

Θεέ μου
Ευχαριστώ
που έζησα τη μέρα
την ώρα
τη στιγμή
Ευχαριστώ
που ήμουν εγώ
που ήμουν με άλλους
που ήμουν εδώ
Ευχαριστώ
που δεν έγινα δεσμώτης
που δεν έγινα δήμιος
που δεν έγινα αυτουργός
Ευχαριστώ
που έμεινα όρθια
που άντεξα τη λάμψη
που είμαι δημιουργός
Ευχαριστώ
για κάθε πλάσμα
κάθε όνειρο
κάθε επιθυμία
Ευχαριστώ που έχω να δώσω
που έχω να ζήσω
που έχω να αφήσω
Ευχαριστώ
για τη ζέστη
τα δώρα
τα ζώα
Ευχαριστώ
που αγαπώ
που έχω να θυμάμαι
που νοσταλγώ
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.