ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ BLOG ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Παρασκευή 16 Αυγούστου 2013

Ημερολόγιο Δονούσας. Αύγουστος 2013. Ημέρα Έκτη.



Ημερολόγιο Δονούσας.Αύγουστος 2013. Ημέρα Έκτη.

Απόλυτος παράδεισος για έναν κιναισθητικό τύπο:)

Δροσερό νερό της Θάλασσας...

Ροή της Άμμου ανάμεσα στα δάχτυλα...

Τραχύ φύλλο φρέσκοτυπωμένου βιβλίου...

Κούπα με τσάι, που σου ζεσταίνει τα χέρια....

Και η ύπαρξη Χρόνου, που σου επιτρέπει να απολαύσεις

όλα αυτά ...

Ημερολόγιο Δονούσας. Ημέρα Πέμπτη. Δεκαπενταύγουστος .Το Πανηγύρι .

Ημερολόγιο Δονούσας. Ημέρα Πέμπτη. Δεκαπενταύγουστος. Το Πανηγύρι .

Τόσα χρόνια που έρχομαι εδώ, δεν είχα πετύχει ποτέ το Πανηγύρι της Δονούσας.
Ή έφευγα πριν το Δεκαπενταύγουστο ή ερχόμουν μετά:)
Ήταν συγκινητικό...
Στο λιμάνι μαζεύτηκε όλο το νησί.




Όχι μόνο οι ντόπιοι, αλλά και όλοι  οι ξένοι ήταν εκεί. Μην φανταστείτε κανένα τρελό αριθμό ανθρώπων :), γύρω στα 600- 700 άτομα ήμασταν όλοι.
Ο πολιτιστικός σύλλογος της Δονούσας "Ποσειδώνας" πρόσφερε στον κόσμο κρασί και πατατάτο (πατάτες μαγειρεμένες με κατσίκι ).
Οι μουσικοί κάθονταν στην εξέδρα, περιμένοντας να φάει ο κόσμος.
Και ύστερα άρχισε το γλέντι !


Κόσμος χαρούμενος, δωσμένος στο χορό, άντρες, γυναίκες, παιδιά...
Δεκαπενταύγουστος!

 

Ημερολόγιο Δονούσας. Ημέρα Πέμπτη. Δεκαπενταύγουστος...

Ημερολόγιο Δονούσας. Ημέρα Πέμπτη. Δεκαπενταύγουστος...

Σήμερα, όπως και κάθε χρόνο, έγινε στην παραλία του Σταυρού αγώνας ποδοσφαίρου, μεταξύ της ομάδας της Δονούσας και της Αθήνας.
Όλοι μαζεύτηκαν στην άμμο και γενικά επικρατούσε μεγάλος ενθουσιασμός.
 


Αυτό που είναι υπέροχο στη Δονούσα, είναι πως, επειδή είναι τόσο μικρή, όπου και να πας συναντάς τους ίδιους ανθρώπους και έτσι, μετά από μερικές μέρες αισθάνεσαι πως όλοι είναι γνωστοί σου:)
Οπότε, καθήσαμε όλοι παρέα να δούμε τον αγώνα. Ο ρυθμός του παιχνιδιού ήταν γρήγορος, το σκορ ήταν 8:8 και στο πέναλτι 3: 2 κέρδισε η ομάδα της Αθήνας :)


 

Πέμπτη 15 Αυγούστου 2013

PERPETUUM MOBILE

PERPETUUM MOBILE, ως γνωστόν, είναι μια φανταστική συσκευή, που μας επιτρέπει να έχουμε παραπάνω αποτέλεσμα σε σχέση με την ενέργεια που ξοδεύτηκε.

Σύμφωνα, όμως, με το νόμο διατήρησης της ενέργειας, αυτό είναι απίθανο να συμβεί .

Σήμερα, διάβασα κάτι, που θα ήθελα να το μοιραστώ με σας.
Ένας γέρος καθηγητής το λέει σε μια μαθήτριά του:
"Ίσως, αυτό που θα πω τώρα, είναι κοινότυπο, όμως ο άνθρωπος πάντα νομίζει, πως μπροστά έχει πιο πολλή ζωή, από όση άφησε πίσω, ανεξάρτητα από το πόσο έζησε και πόσο του έμεινε. Και πάντα πιστεύει, πως μπροστά τον περιμένουν περισσότερες ευτυχισμένες στιγμές, απ' ό,τι έζησε έως τώρα. Είναι μεγάλο λάθος των νιάτων, ή, όχι των νιάτων, αλλά κάθε προηγούμενης ηλικίας, που αργότερα θα μας φανεί σαν νιάτα, να σκέφτεται, ότι έρχεται η στιγμή, που ο άνθρωπος συμβιβάζεται με τη σκέψη πως γέρασε και χάνει το ενδιαφέρον για τις μικρές χαρές της ζωής του, τις ασήμαντες επιτυχίες της .
Και δεν επυθυμεί πια την απόλυτη ευτυχία.
Πίστεψέ με, η επιθυμία για την ευτυχία είναι ίδια και στα είκοσι και στα εβδομήντα .
Είμαι εβδομήντα, μα επιθυμώ τα ίδια πράγματα, που επιθυμούσα και πολλά χρόνια πριν."


Ίσως αυτό είναι ο Perpetuum mobile της ανθρώπινης ψυχής - η αναζήτηση της ευτυχίας .
 
Κάθομαι, κοιτώ τον κόσμο γύρω μου, όλοι είμαστε τόσο διαφορετικοί, όμως στην ουσία τόσο ίδιοι.
Κοιτάμε, γελάμε, κλαίμε, πονάμε, χαιρόμαστε, ερωτευόμαστε, υποφέρουμε, ίσως για πράγματα διαφορετικά, όμως το συναίσθημα παραμένει ίδιο.
Και όλοι θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι...

Ημερολόγιο Δονούσας. Αύγουστος 2013. Ημέρα Τέταρτη.

Ημερολόγιο Δονούσας. Αύγουστος 2013. Ημέρα Τέταρτη.

Πάντα ο Αύγουστος ήταν πολύ σημαντικός μήνας για μένα. Είναι όπως ο Δεκέμβριος, που τελειώνει η χρονιά και κάνουμε καινούρια σχέδια. Έτσι και ο Αύγουστος . Είναι, προφανώς , λόγω θεάτρου, που κλείνει για τους θεατές το Πάσχα και μένουν μόνο οι πρόβες για το καινούριο έργο, απομονωμένες παραστάσεις εκτός θεάτρου και παραστάσεις περιοδείας.
Στα μέσα του Αυγούστου, όμως, πάντα αισθάνομαι ότι ο Σεπτέμβριος είναι κοντά, είναι δίπλα και μαζί του και η έναρξη της καινούριας σεζόν, νέες παραστάσεις, νέες γνωριμίες, νέες συναντήσεις με νέους ανθρώπους. Νιώθω σαν παιδί, που περιμένει την Πρωτοχρονιά με τα δώρα και τη χαρά :-)
Πάντα τον Αύγουστο αγοράζω ένα καινούριο μπλοκάκι και γράφω τα σχέδιά μου για την καινούρια σεζόν :)
Είναι πολύ ωραία, ξέρετε. Κάνεις σχέδια, γράφεις τα βήματα, που χρειάζονται, για να τα πετύχεις και το έχεις σαν φάρο:). Το ανοίγεις πού και πού, για να βεβαιωθείς, ότι προχωράς σωστά :) Γράφεις τι έχεις πετύχει ήδη και εάν κάποιες φορές η Φθινοπωρινή βροχή σου φέρει θλίψη ίσως για τη ζωή σου, ίσως για την πορεία σου :), το ξαναδιαβάζεις, για να πάρεις κουράγιο. Να θυμηθείς, ότι όλα πάνε, όπως πρέπει. Ότι κάνεις βήματα και προχωράς. Ότι κάθε μέρα ξημερώνει μια καινούρια μέρα και όσο ζούμε, πάντα έχουμε την δυνατότητα να φτιάξουμε τη ζωή μας, όπως την ονειρευόμαστε. Ή, τουλάχιστον, κάθε μέρα μπορούμε να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας. Βήμα προς βήμα και σημειώσεις στο μπλοκάκι :)
Θα μας χρειαστεί, αναμφισβήτητα :)
Φέτος θα έχω δύο :). Δύο μπλοκάκια του Αυγούστου για να πάει καλά η χρονιά:) Δώρο μου κάνανε και πρότειναν να επιλέξω. Αυτό δεν είναι, όμως δύσκολο μερικές φορές; Έμείς οι άνθρωποι, τα θέλουμε όλα δικά μας...Ευτυχώς, στα μπλοκάκια είναι εύκολη η λύση. Απλώς σου αγοράζουν και τα δύο. Μακάρι τόσο έυκολο να ήταν και σε άλλες επιλογές, που αναγκαζόμαστε να κάνουμε:)
Τώρα σκέφτομαι σε ποιό να πρωτογράψω :)


 

Τρίτη 13 Αυγούστου 2013

Ημερολόγιο Δονούσας. Αύγουστος 2013.Ημέρα Τρίτη ...

Ημερολόγιο Δονούσας. Αύγουστος 2013.Ημέρα Τρίτη ...
 
Πολλές φορές προσπαθούσα να σκεφτώ, τι το τόσο ξεχωριστό έχει αυτός ο τόπος, που με μαγέυει τόσο πολύ;
Έχω πάει σε πολλά όμορφα μέρη της Ελλάδος και σε πολλά νησιά. Εδώ και εννέα χρόνια όμως, όπου και να πάω το καλοκαίρι, πριν τη φθινοπωρινή επιστροφή στην πόλη, έστω για λίγες μέρες θα πάω στη Δονούσα. Τις περισσότερες φορές μόνη και πραγματικά, νιώθω ανάγκη αυτή τη μοναξιά :)
Ίσως αυτό είναι ...Πουθενά αλλού δεν είχα ζήσει τόσο "ποιοτική", αν μπορώ να εκφραστώ έτσι :) μοναξιά. Μια μοναξιά, που σε γεμίζει γαλήνη, δύναμη, ειρήνη και αισιοδοξία. Μια μοναξιά, που σε κάνει να νιώθεις ενωμένη με την φύση, μια μοναξιά, που ξυπνάει μέσα σου την ανάγκη για δημιουργία, σε ανανεώνει, σου αναγεννάει ανώτερα συναισθήματα.


Δεν τη νιώθουμε ανάγκη όλοι μας πού και πού; :-)
Μιά υπέροχη μοναξιά, που σε οδηγεί στους συνανθρώπους σου, σε κάνει να ξαναζητήσεις τους  ρυθμούς της μεγαλούπολης και να ξαναχαίρεσαι το ανθρώπινο πλήθος.
Ώσπου κάποια στιγμή πάλι να ξανανιώθεις την ανάγκη να είσαι μόνη, παρέα με τα βιβλία σου, με της σκέψεις σου και ίσως και ...ένα γάτο, που έρχεται κάθε βράδυ στο φράχτη και μοιράζεται μαζί σου τη βραδιά...:)
 
 

 

Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013